Bio prowadzących i opisy warsztatów

Wystąpienia:

Dojrzewanie instytucji kultury. W kierunku dostępności społeczno-kulturowej.

Polki i Polacy uczestniczą dziś w kulturze intensywniej, niż kiedykolwiek. Jednocześnie doskonale radzą sobie w tym procesie bez pośrednictwa instytucji kultury. Nie może być inaczej, skoro jest ona dzisiaj dostępna bezpłatnie, o każdej porze dnia i nocy i to w zaciszu własnego domu. Wcale nas to jednak nie cieszy, bo uświadamia, iż nie każda forma uczestnictwa w kulturze jest wartościowa. Pozwala też dostrzec, iż instytucje kultury, w przeciwieństwie do sieciowych mediów, są dla wielu jednostek niedostępne, a co za tym idzie intensywnie reprodukują społeczne nierówności. Nie dość więc, iż utraciły one swój monopol na upowszechnianie kultury, to jeszcze okazały się miejscami wykluczającymi. Przez dojrzewanie instytucji kultury rozumiem dostrzeżenie przez nie tej nowej, paradoksalnej sytuacji, w jakiej się one znalazły oraz próby ponownego określenia swojego miejsca w ekosystemie kultury.

prof Marek Krajewski – socjolog, profesor zwyczajny, zatrudniony na Wydziale Socjologii UAM w Poznaniu. Specjalizuje się w socjologii kultury i relacyjnych analizach życia społecznego, materialności oraz miasta. Autor licznych artykułów dotyczących współczesnej kultury, sztuki i edukacji kulturowej oraz książek: Kultury kultury popularnej (2003), POPamiętane (2006), Za fotografię! (2010, wspólnie z R. Drozdowskim), Są w życiu rzeczy… (2013), Incydentologia (2017), (Nie)nawidzenia. Świat przez nienawiść (2020); Spis natur. O mieście, sztuce, technologii i współczesnych obyczajach (2024), Kurator Zewnętrznej Galerii AMS (1998-2004) oraz pomysłodawca projektu „Niewidzialne miasto” dotyczącego codziennej, wernakularnej urbanistyce. Współtwórca programu propagującego edukację kulturową Bardzo Młoda Kultura oraz projektu Archiwum Badań nad Życiem Codziennym (www.archiwum.edu.pl).

Organizacja nie ma mózgu. A jednak może zmądrzeć.

Co wspólnego mają załoga okrętu, ludzki mózg i osoby pracujące razem w kulturze?
Opowiem o tym, dlaczego grupa mądrych ludzi potrafi stworzyć zadziwiająco niemądry system – i co trzeba zmienić nie w ludziach, lecz między nimi, żeby organizacja uczyła się na własnym doświadczeniu i działała mądrzej niż najmądrzejsza osoba w pokoju.

Lena Rogowska-Lewandowska – trenerka, facylitatorka, mediatorka i superwizorka STOP. Od ponad 20 lat wspiera zespoły i osoby zarządzające, szczególnie w instytucjach kultury i organizacjach społecznych. Zajmuje się kulturą organizacyjną, współpracą, przywództwem, komunikacją empatyczną, konfliktami oraz przeciwdziałaniem przemocy i wypaleniu zawodowemu. Wiceprezeska Fundacji Kultury Dialogu.

Dojrzałość jako kompetencja przyszłości.

W świecie dorosłych mało jest miejsca na niedoskonałości czy brak rozwagi, za to dużo wymagań i oczekiwań – żyjemy w pułapce samodzielności, zaradności i presji, by mieć tzw. udane życie. Mimo to nieustannie mierzymy się ze skutkami złych decyzji, nieudanymi relacjami, konfliktami, brakiem współpracy, stratą. Narzekamy na innych, na siebie, na świat. tak jakby nic już nie dało się zrobić. A przecież dojrzewanie to zadanie na całe życie – zarówno w wymiarze indywidualnym, jak i wspólnotowym. Kultura może i powinna stać się miejscem ułatwiającym nam ten rodzaj dorosłego dojrzewania – do relacji, do bycia z innymi, do rozumienia siebie, do poznawania świata, do otwartości i do odwagi. Zapraszam do namysłu, w jaki sposób osoby pracujące w kulturze mogą wspierać siebie i innych na drodze do dojrzałości.

dr Joanna Zięba – kulturoznawczyni, trenerka i facylitatorka. W Instytucie Kultury Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego współorganizowała specjalizację „Animacja kultury”, obecnie współtworzy studia magisterskie „Sztuki społeczne”. Akademickie zainteresowanie uczestnictwem w kulturze oraz zaangażowaniem obywatelskim łączy z działalnością ekspercką, animacyjną i społeczną. Współzałożycielka Fundacji Nowej Wspólnoty, w której zajmuje się facylitacją dialogów i projektowaniem współpracy z sektorem społecznym i sektorem kultury.

Kultura (nie)zmęczenia. O regeneracji, wypaleniu i odwadze do odpoczynku w instytucjach kultury.

Sektor kultury tworzą ludzie pełni pasji, wrażliwości i niezwykłego zaangażowania. To najpiękniejsza siła napędowa naszej branży, ale też jej największa podstępna pułapka. Kiedy pracujemy „na tkance pasji”, niezwykle łatwo przeoczyć moment, w którym przestajemy tworzyć, a zaczynamy spalać samych siebie.
Ta 15-minutowa prelekcja to poruszające, pozbawione sztywności i akademickiego patosu zaproszenie do spotkania w relacji człowiek–człowiek. Zamiast mówić do zawodowych stanowisk i realizowanych projektów, sięgamy do doświadczenia osoby, która za nimi stoi. Odczarowujemy mit, że wypalenie jest „osobistą słabością” czy brakiem organizacji i przyglądamy się mu z perspektywy psychologii, neurobiologii oraz teorii poliwagalnej.
To skondensowana pigułka wiedzy i empatii, która zdejmuje z osób uczestniczących poczucie winy, przywraca prawo do odpoczynku i pokazuje, że żaden genialny projekt kulturalny nie powstanie bez zdrowego, żywego Człowieka.
Podczas prelekcji zastosowane zostaną elementy Podejścia Prowokatywnego.

Joanna Czarnecka

Doradca Zarządu Grupy MWE Networks i WTK. Coach, terapeutka, praktyk i propagatorka podejścia prowokatywnego oraz relacyjnego w pracy z ludźmi. Współtwórczyni teatru improwizacyjno – prowokatywnego, performerka. W swojej pracy łączy wiedzę z zakresu neurobiologii, psychologii emocji oraz teorii poliwagalnej z głębokim szacunkiem do człowieczeństwa i autentyczności. Ekspertka w obszarze profilaktyki wypalenia zawodowego, odporności psychicznej oraz regeneracji. Z pasją towarzyszy jednostkom i zespołom w przechodzeniu od presji i narzuconych ról do odzyskiwania sprawczości, równowagi oraz dojrzałego partnerstwa. Prezeska Fundacji Provocare. Partnerka w ProvoLab.

Panel: ”To działa! Historie małych zmian o dużym wpływie”

Anna Serwach – absolwentka kulturoznawstwa ze specjalizacją teatrologiczną na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu, Policealnego Studium Edukacji i Praktyk Teatralnych w Toruniu oraz studiów podyplomowych „Zarządzanie Instytucjami Kultury” na Uniwersytecie Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy.
Na co dzień pracuje w Dziale Marketingu Kultury Kujawsko-Pomorskiego Centrum Kultury w Bydgoszczy, gdzie odpowiada za promocję wydarzeń i projektów kulturalnych oraz współtworzy regionalny portal Kultura w zasięgu. W ramach swojej pracy prowadzi wywiady i rozmowy z artystami, animatorami oraz ludźmi kultury, wierząc, że najlepsze rozmowy rodzą się z ciekawości i uważnego słuchania. Interesuje się teatrem, komunikacją i sposobami opowiadania o kulturze tak, by była bliska i dostępna dla każdego.

Justyna Górska – menedżerka projektów, animatorka społeczna i ekonomistka trzeciego sektora, od blisko 20 lat związana z organizacjami pozarządowymi, ekonomią społeczną, kulturą i edukacją. Współtworzy Fundację Vlepvnet, realizowała projekty społeczne, edukacyjne i artystyczne, a jako animatorka i doradczyni OWES wspierała organizacje w tworzeniu biznesplanów, pozyskiwaniu finansowania i rozwijaniu działalności. Prowadziła również zajęcia z zarządzania projektami i biznesu w kulturze na ASP we Wrocławiu.
W Fundacji im. Anny Jachniny zajmuje się m.in. rozwojem projektów, pracą z młodzieżą, Szkołą Liderów oraz wykorzystaniem lokalnego dziedzictwa jako zasobu dla rozwoju społecznego. Sprawowała nadzór merytoryczny nad projektami wyróżnionymi w konkursie Nowego Europejskiego Bauhausu, łączącym kwestie środowiskowe, społeczne i jakość projektowanej przestrzeni.
Jest także technikiem pszczelarzem – doświadczenie to wykorzystuje w myśleniu o bioróżnorodności, lokalnych zasobach i praktycznym wymiarze zrównoważonego rozwoju. Interesuje ją budowanie przedsięwzięć, które łączą ekonomię społeczną, kulturę, edukację, przyrodę i przedsiębiorczość, a jednocześnie mogą funkcjonować dłużej niż okres finansowania projektu.
Była członkinią Bydgoskiej Rady Działalności Pożytku Publicznego oraz Rady Organizacji Pozarządowych przy Ministrze Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Jest absolwentką VII edycji Szkoły Liderów Polsko-Amerykańskiej Fundacji Wolności.

Anna Szczerbiak – pracowniczka Brzeskiego Centrum kultury i historii Wahadło w Brześciu Kujawskim. Obecnie pracuje na stanowisku głównej specjalistki ds organizacji imprez i wystaw, wcześniej specjalistka do spraw animacji i edukacji kulturalnej. Pracuje w Wahadle od jego początku czyli od 2021 roku. Koordynowała projekty DK+ oraz „Zaproś nas do siebie” dzięki którym udało się wprowadzić zmiany w instytucji , które usprawniły pracę w tak dużym zespole. Wahadło to centrum kultury w niespełna pięciotysięczny mieście , które próbuje sprostać wszystkim potrzebom kulturalnym mieszkańców od wydarzeń jednorazowych po stałe zajęcia.

Katarzyna Czarnecka-Kachniarz – ukończyła studia licencjackie z turystyki biznesowej, studia inżynierskie z ochrony środowiska oraz studia magisterskie z coachingu i mentoringu. Choć jej ścieżka edukacyjna jest różnorodna, sercem od zawsze związana jest z kulturą i działalnością społeczną.
Doświadczenie zawodowe zdobywała jako koordynatorka projektów społecznych oraz programu „Działaj Lokalnie” w organizacji pozarządowej w swojej rodzinnej miejscowości. W 2019 roku została wyróżniona Nagrodą im. Marka Drapińskiego za działalność społeczną. Od dwóch lat pracuje w Chełmińskim Domu Kultury, gdzie jako starsza specjalistka ds. animacji kultury zajmuje się m.in. realizacją projektów i inicjatyw angażujących lokalną społeczność oraz koordynuje działalność Uniwersytetu Trzeciego Wieku, wspierając aktywność i rozwój osób starszych.
Największą satysfakcję czerpie z tworzenia i prowadzenia projektów, które łączą ludzi, wzmacniają więzi i otwierają przestrzeń do wspólnego działania. Prywatnie jest mamą czteroletniego syna, który każdego dnia inspiruje ją do patrzenia na świat z ciekawością, odwagą i przekonaniem, że w działaniu warto dostrzegać możliwości, a nie bariery.

Jakub Walczyk – kulturoznawca, doktor nauk humanistycznych. Zajmuje się m.in. uspołecznianiem instytucji kultury, edukacją kulturową, dostępnością, badaniami społecznymi oraz budowaniem włączającej kultury organizacyjnej w zespołach projektowych i instytucjach kultury.
W latach 2014–2024 związany z Centrum Kultury ZAMEK w Poznaniu, gdzie współtworzył projekty edukacyjne i społeczne, m.in. Centrum Praktyk Edukacyjnych, III NieKongres Animatorów Kultury oraz Dwulatkę. Szkołę Praktyk Animacyjnych. Pomysłodawca i jeden z liderów projektu Kino bez barier (2022–2024) oraz I edycji Forum bez barier (2024); w kolejnych edycjach zaangażowany w prace zespołu programowego.
Współtworzy Inicjatywę Film dla Wszystkich, grupę roboczą ds. kinematografii przy MFiPR oraz zespół ds. dostępności przy PISF. Działa na rzecz systemowych zmian, aby film i kultura były dostępne dla wszystkich. Absolwent Łódzkiej Szkoły Filmowej (produkcja filmowa) i Instytutu Kulturoznawstwa UAM. Stypendysta MKiDN w zakresie wspierania rozwoju kadr kultury. Zastępca dyrektorki Gdańskiego Archipelagu Kultury.

Warsztaty:

Kadry dobrostanu – jak fotografia może wspierać nas w pełniejszym życiu – Joanna Szeluga

Czy fotografia może być przyczyną zmiany, albo inspiracją do budowania siebie i swojego życia w oparciu o sprawczość i wartości. Czy może uczyć nas uważności na siebie i świat? Czy może być mostem do rozmowy i spotkania, nawet kiedy bardzo się różnimy?
Zapraszamy na warsztaty podczas, których doświadczymy mocy jaką ma fotografia w działaniu na rzecz dobrostanu, spokoju, integracji, odnajdywania motywacji, czy nadawania znaczeń.

Joanna Szeluga – jestem fotografującą psycholożką i psychoterapeutką Gestalt w trakcie kształcenia. Od 20 lat zapraszam fotografię do moich projektów rozwojowych czy do rozmów wsparciowych. Fotografia a moc zmiany poprzez świadomą i celową pracę. Uczę jak stosować fotografię w terapii i rozwoju podczas autorskich kursów. Moją ulubioną formą pracy z obrazem są uważne spacery fotograficzne, które nazywam „Spacery poruszone”. Chodzi w nich o uważne przyglądanie się światu/naturze, zatrzymanie i spotkanie ze sobą.
Moje fotografie były prezentowane podczas Wojnowskiego Festiwalu Fotografii.
Prowadzę projekty dla młodzieży, dorosłych i seniorów. Bazą mojego podejścia w pracy jest uważność, wrażliwość, dobrostan, Terapia Akceptacji i Zaangażowania, filozofia Gestalt. Lubię też porpoagować Porozumienie bez Przemocy Marshalla Rosenberga jako przestrzeń spotkania w autentyczności i otwartości na siebie i innych.

Od marzenia do działania. Dragon Dreaming jako narzędzie świadomego projektowania zmian – Ola Karowska

W dynamicznym i zmieniającym się świecie kultury coraz częściej poszukujemy sensu naszej pracy. To od nas samych zależy, w jaki sposób budujemy zespoły, współpracujemy, tworzymy projekty i angażujemy innych. Prawdziwa zmiana zaczyna się od pierwszego, małego kroku – od wspólnego marzenia, które z czasem może stać się realnym działaniem.
Warsztat „Od marzenia do działania” jest zaproszeniem do poznania metody Dragon Dreaming – podejścia wspierającego budowanie zaangażowanych zespołów, rozwijanie współodpowiedzialności oraz tworzenie projektów i działań opartych na wspólnej wizji i wartościach. Spotkanie będzie okazją do doświadczenia, jak dzięki świadomie wyznaczanym celom przełożyć pomysły na konkretne działania, wzmacniając jednocześnie sprawczość, relacje i dobrostan zespołu. Uczestnicy poznają praktyczne narzędzia, które z powodzeniem wykorzystają w codziennej pracy.

Ola Karowska – menedżerka kultury, kulturoznawczyni, socjolożka oraz coachka pracująca metodą Action Learning. Wspiera zespoły instytucji kultury w rozwijaniu kompetencji, budowaniu współpracy oraz projektowaniu działań angażujących lokalną społeczność.
Animatorka kultury oraz pomysłodawczyni licznych projektów m.in. z edukacji kulturalnej. Obecnie liderka regionalnego programu Bardzo Młoda Kultura 2026–2028 w województwie pomorskim. Stypendystka Marszałka Województwa Pomorskiego dla twórców kultury. Tworzy Pomorskie Praktyki Kultury, przestrzeń rozwoju i współpracy praktyków i praktyczek kultury. Animatorka programu Dom Kultury+ Inicjatywy Lokalne.

Od inspiracji do praktyki. O zakorzenianiu zmian w kulturze – Anna Zalewska-Ubraman

Co sprawia, że niektóre zmiany zakorzeniają się w codziennej praktyce, a inne nie wytrzymują próby czasu? Dlaczego najlepsze rozwiązania wypracowane podczas projektów oraz inspiracje przywiezione z warsztatów, szkoleń i konferencji tak często przegrywają z codziennością? Co odżywia zmianę, a co stopniowo ją osłabia? Jak sprawić, by dobre pomysły miały szansę zostać z organizacją na dłużej?
Podczas warsztatów spojrzymy na zmianę jako na część kultury organizacyjnej. Zamiast zastanawiać się nad kolejnymi sposobami jej wdrażania, spróbujemy zrozumieć, od czego naprawdę zależy trwałość nowych praktyk. Wspólnie poszukamy odpowiedzi na pytanie, dlaczego jedne pomysły z czasem znikają, a inne stają się naturalnym sposobem działania.

Anna Zalewska-Uberman
Trenerka | tutorka | facylitatorka /pedagożka teatru
Od ponad 20 lat działa na styku kultury, edukacji i rozwoju społecznego. Projektuje i prowadzi warsztaty wykorzystujące twórcze metody pracy oraz procesy rozwojowe dla kadr kultury i edukacji, organizacji społecznych oraz osoby liderskie, wspierając ich w budowaniu współpracy, odporności psychicznej i przywództwa w warunkach zmiany i wysokiej odpowiedzialności.
Praktykę tutorską rozwija od 2017 roku. Jest certyfikowaną tutorką Szkoły Liderstwa im. Zbigniewa Pełczyńskiego oraz Collegium Wratislaviense. Od 2023 roku współpracuje jako tutorka ze Szkołą Liderstwa, prowadząc procesy rozwojowe dla uczestniczek i uczestników Programu Liderskiego Polsko-Amerykańskiej Fundacji Wolności. Swoją pracę poddaje stałej superwizji tutorskiej.
Współtworzyła i prowadziła projekty edukacyjne i rozwojowe w instytucjach kultury – od lokalnych ośrodków kultury po instytucje o zasięgu ogólnopolskim. Przez 15 lat kierowała Działem Edukacji Teatru Miejskiego im. Witolda Gombrowicza w Gdyni. Współpracuje m.in. z Instytutem Teatralnym im. Zbigniewa Raszewskiego, Nadbałtyckim Centrum Kultury w Gdańsku oraz Laboratorium Pedagogiki Teatru w Teatrze Zagłębia w Sosnowcu.
Stypendystka Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2025). Certyfikowana konsultantka Extended DISC® i Skali Współpracy. Autorka publikacji oraz autorskich materiałów edukacyjnych i rozwojowych dla sektora kultury i edukacji, w tym „Czterech pór roku w kulturze- pomocownika antywypaleniowego dla ludzi kultury”.

ABC zielonej społeczności – Joanna Tabaka

„Nie wątp nigdy, że mała grupa troskliwych ludzi mogłaby zmienić świat. Tak naprawdę to jedyna rzecz, która go kiedykolwiek zmieniła.” Margaret Mead

W obliczu kryzysu klimatycznego nasze pojedyncze działania mogą wydawać się mieć niewielkie znaczenie. Taka perspektywa potrafi przygnieść i zniechęcić do działania. A właśnie taka sytuacja jest na rękę firmom i osobom odpowiedzialnym za zmiany klimatu.
W końcu samotni i zmęczeni pracą oraz scrollowaniem nie mamy przestrzeni na praktyki ekologiczne i dbanie o dobrostan. W tak dynamicznie zmieniającej się i niepewnej sytuacji kluczowe stają się relacje sąsiedzkie, współpraca i przyjaźń. Jak zatem tworzyć i wzmacniać społeczności? Jak same i sami chcemy w nich funkcjonować? Jakie wartości są dla nas ważne i jakie mamy potrzeby? Czym jest i czym może być eko-społeczność?
W trakcie warsztatu opowiemy o swoich doświadczeniach związanych ze wspólnotowością. Postaramy się wyłuskać to, co sprawia, że społeczności działają i mają się dobrze. Spiszemy swoje potrzeby i oczekiwania wobec grupy, tworząc wspólnie zarys „Przepisu na udaną społeczność”. Zastanowimy się również, jak we wspólnocie możemy realizować praktyki ekologiczne.

Joanna Tabaka – ekoedukatorka, trenerka specjalizująca się w ograniczaniu negatywnego wpływu instytucji i działań kulturalnych na środowisko. Zajmuje się wzmacnianiem kompetencji ekoedukacyjnych i dobrostanowych osób pracujących i uczestniczących w kulturze. W dorobku ma ponad 300 przeprowadzonych warsztatów, spotkań i debat dla organizacji kulturalnych w całej Polsce. Dwukrotna stypendystka MKiDN (2016, 2020). Autorka publikacji „Zielona Instytucja Kultury” i „Kultura naturze, z Syrenką w tle”. Miejska ogrodniczka amatorka, miłośniczka całorocznej jazdy na rowerze, interesuje się wpływem technologii cyfrowych (w tym AI) na relacje społeczne i przyrodę.
Więcej: joannatabaka.pl

Między pasją a przetrwaniem. Jak chronić swoje zasoby i nie spalić się w pracy w kulturze – Joanna Czarnecka.

Praca w kulturze ma w sobie coś wyjątkowego. To przestrzeń tworzona przez ludzi z ogromną pasją, wrażliwością i zaangażowaniem. To oni nadajecie sens i żywy rytm instytucjom.
Jednak praca oparta na pasji i ciągłym kontakcie z drugim człowiekiem niesie ze sobą cichą pułapkę. Niezwykle łatwo w niej przeoczyć moment, w którym twórcze zaangażowanie zamienia się w powolne spalanie samego siebie. W świecie projektów „na wczoraj”, napiętych budżetów i ciągłej dostępności emocjonalnej, odpoczynek zaczyna być traktowany jak luksus, a zmęczenie – jak standard.
Ten warsztat powstał po to, aby zatrzymać ten kołowrotek. Bez oceny, bez akademickiego wykładania i bez serwowania łatwych, nierealnych rad.
Chcemy stworzyć bezpieczną przestrzeń do rozmowy o tym, co naprawdę trudne. Zdejmiemy ciężar z mitu, że „skoro robisz to, co kochasz, nie powinieneś narzekać”. Przyjrzymy się granicznym obszarom naszego wpływu, nauczymy się odróżniać zwykłe zmęczenie od wypalenia i sięgniemy po konkretne, praktyczne narzędzia – od psychologii emocji po prostą, technologiczną wręcz wiedzę o regulacji naszego układu nerwowego.
To nie jest kolejne szkolenie z „zarządzania czasem”. To zaproszenie do spotkania w relacji człowiek–człowiek. Do odzyskania własnych granic, zadbania o biologiczne i psychiczne zasoby oraz zbudowania w zespole kultury wsparcia zamiast licytacji na to, kto z nas jest bardziej wyczerpany.
Bo prawdziwa kultura nie rodzi się z zaciskania zębów – rodzi się z przestrzeni, wolności i zadbania o osobę, która ją tworzy.

Joanna Czarnecka
Doradca Zarządu Grupy MWE Networks i WTK. Coach, terapeutka, praktyk i propagatorka podejścia prowokatywnego oraz relacyjnego w pracy z ludźmi. Współtwórczyni teatru improwizacyjno – prowokatywnego, performerka. W swojej pracy łączy wiedzę z zakresu neurobiologii, psychologii emocji oraz teorii poliwagalnej z głębokim szacunkiem do człowieczeństwa i autentyczności. Ekspertka w obszarze profilaktyki wypalenia zawodowego, odporności psychicznej oraz regeneracji. Z pasją towarzyszy jednostkom i zespołom w przechodzeniu od presji i narzuconych ról do odzyskiwania sprawczości, równowagi oraz dojrzałego partnerstwa. Prezeska Fundacji Provocare. Partnerka w ProvoLab.

Dla PRACOWNIKÓW I PRACOWNICZEK (21.10)

Sprawczość bez tytułu”szefa”, czyli mikrozmiany bez pytania o pozwolenie.

Ile razy pomyślałaś/eś „ktoś powinien to zmienić”, zanim uświadomiłaś/eś sobie, że tym „ktoś”; możesz być Ty? Ten warsztat jest dla osób, które nie czekają na awans, żeby zacząć działać.
Pokażemy, jak znaleźć realną przestrzeń wpływu tam, gdzie wydaje się, że jej nie ma, jak budować nieformalne sojusze bez tytułu na wizytówce i jak zaprojektować pierwszy, bezpieczny krok zmiany – taki, którego nikt Ci nie zablokuje. Dojrzałość to nie czekanie na zgodę. To branie odpowiedzialności za to, co i tak jest w Twoim zasięgu.

Dla LIDERÓW I OSÓB ZARZĄDZAJĄCYCH (22.10)

Lider/ka jako ogrodnik, nie strażnik — jak nie gasić cudzej sprawczości

Ilu dobrych pomysłów nie zobaczyło światła dziennego, bo zabrakło czasu, zaufania albo po prostu odruchu „nie teraz”? Ten warsztat jest dla liderek i liderów gotowych spojrzeć uczciwie na własne odruchy: kiedy naprawdę wspierają inicjatywę zespołu, a kiedy ją – często nieświadomie – duszą w zarodku. Przepracujemy realne sytuacje z Waszych zespołów, nauczymy się języka, który otwiera zamiast zamykać, i zaprojektujemy konkretną mikroprzestrzeń, w której ktoś z Waszego zespołu może bezpiecznie spróbować czegoś nowego. Dojrzałe przywództwo to nie kontrolowanie każdego kroku. To odwaga, żeby czasem zejść z drogi.

Małgorzata Jasnoch – menadżerka i trenerka z ponad 20-letnim doświadczeniem w budowaniu organizacji i zespołów od zera – zarówno w biznesie, jak i w sektorze pozarządowym.
Współtworzy spółkę TEAL, gdzie od lat pracuje z liderami i zespołami nad tym, jak wypracowywać strategię organizacji z udziałem pracowników na każdym szczeblu, jak budować kulturę zaufania i partycypacji oraz jak wdrażać realne, długoterminowe procesy zmian – również te zaczynające się oddolnie. W centrum jej pracy stoi przekonanie, że zespoły, które mają realny wpływ na swoją pracę, działają z większą pasją i przynoszą lepsze efekty przy jednoczesnej satysfakcji z tego, co robią.
Przez wiele lat jako Prezeska Gdańskiej Fundacji Przedsiębiorczości i Gdańskiego Inkubatora Przedsiębiorczości STARTER budowała ekosystem wsparcia dla młodych organizacji – łącząc ludzi, kompetencje i zasoby tak, by inicjatywy oddolne miały realną szansę wzrostu. Współorganizowała też międzynarodową konferencję InfoShare (Infoshare Startup Zone).
Certyfikowana coach metodą Action Learning, trenerka umiejętności menedżerskich i miękkich, mentorka, trenerka mindfulness przy Oxford Mindfulness Centre, a także team coach metodą Talentów Gallupa. Na co dzień towarzyszy liderom i zespołom w przechodzeniu od poczucia bezradności do realnej sprawczości – w sposób, który da się wdrożyć od dziś.

Zobacz także

Pilotaż Instytucje w Zmianie program rozwojowy dla instytucji kultury z regionu

17.01.2026

Złote Młynki Kujawsko-Pomorskie Nagrody Animacji Kultury

22.10.2026

Dobry projekt. Dwudniowe Spotkanie Rozwojowe Ludzi Kultury

28.09.2026 | 15:00